Het plaspotje van Jerry Lee Lewis

Jerry Lee Lewis trad in 2010 samen met Chuck Berry op in de Heineken Music Hall. Waar Chuck Berry geen schim meer was van de meesterlijke gitarist van weleer, speelde Jerry Lee ‘The Killer’ Lewis op zijn piano nog steeds de pannen van het dak. Afgelopen zomer bezocht ik Ferriday, het geboortedorp van Jerry Lee Lewis. Ik maakte met twee vrienden een prachtige muziekreis door de zuidelijke staten van Amerika. New Orleans, Clarksdale, Memphis en Nashville zijn steden die tijdens een dergelijke reis natuurlijk niet mogen ontbreken, maar ook Ferriday is een bezoek waard voor de rock & roll-liefhebber. Ik ontmoette er Jerry Lee’s neef Wayne, die ons een interessante rondleiding gaf door het huis waarin zijn wereldberoemde oom opgroeide.

“My name is Jerry Lee Lewis, come from Louisiana. I’m gonna do you a little boogie on this here piano!”Het zijn de eerste zinnen van de Lewis Boogie, in 1958 opgenomen door Jerry Lee Lewis voor Sun Records. Het verhaal van The Killer is bekend: een leven vol successen en schandalen. Voor mij is hij de verpersoonlijking van rock & roll, en dat hoor je terug in zijn muziek: rauw, opwindend en voorzien van razendsnel pianowerk. Van alle grote Sun-artiesten – Elvis, Roy Orbison, Johnny Cash en Carl Perkins – is Jerry Lee de enige die nog in leven is. Hij woont tegenwoordig in een riante ranch in Nesbit, onder de rook van Memphis op een slordige 280 mijl van zijn geboortegrond. Ik vraag me af of hij nog vaak terugdenkt aan zijn kinderjaren in Ferriday, waarin hij opgroeide in armoede.

Ferriday

Het is een warme zomerdag in juli wanneer we in het stadje Natchez, Mississippi, aankomen. Er is niet veel te doen noch te zien, afgezien van een mooi uitzichtpunt in het westen van de stad. Van daaruit kijken we uit over de rivier de Mississippi die de staten Mississippi en Louisiana van elkaar scheidt. Aan de overkant van de rivier zien we de bossen van Louisiana. Daar ergens in de verte moet het plaatsje Ferriday liggen. Onderzoek op internet heeft ons geleerd dat we daar het ouderlijk huis van Jerry Lee Lewis kunnen bezoeken. Zijn zus Frankie Jean schijnt er zelfs nog steeds te wonen. Ze runt er een ‘drive-through liquor store’ en verzorgt rondleidingen door het huis.

Die middag komen we aan in Ferriday. Groot is het dorp niet (nog geen vierduizend inwoners), dus al vrij snel arriveren we op het adres waar The Killer zou zijn opgegroeid. Kijkend naar het huis twijfelen we even: is dit waar we moeten zijn? Wat we zien is niet meer dan een bouwvallige garage waar een oude camper in staat en daarnaast een woonwagenachtig huis. Dan valt ons oog op een bord dat al jaren niet lijkt te zijn schoongemaakt: ‘PIK-QUICK Drive Thru’ staat er in grote letters. We zitten goed! Dat wordt even later bevestigd, wanneer we naar de zijkant van het huis lopen en een kunstwerk zien waarop twee piano’s zijn afgebeeld.  “Lewis house”, staat er in sierlijk geschilderde letters te lezen. Wanneer we aanbellen lijkt er helaas niemand thuis te zijn. We lopen naar de achterkant van het huis, waar we een erf aantreffen vol rotzooi: versleten stoelen, kartonnen dozen, houten planken en een oude diepvries. Is dit de plek waar de kleine Jerry Lee opgroeide?

Delta Music Museum

Na enkele minuten, net wanneer we onze weg weer willen vervolgen, komt een vriendelijke vrouw van middelbare leeftijd ons tegemoet. Ze vertelt dat ze een vriendin is van de familie Lewis en dat Frankie Jean momenteel bij haar broer Jerry Lee op bezoek is. Frankie Jeans zoon Wayne kan ons wel een rondleiding geven, maar die is momenteel boodschappen doen. Op aanraden van haar nemen we eerst even een kijkje in het Delta Music Museum om daarna terug te keren.

Het Delta Music Museum ligt iets verderop, in iets wat je wellicht het centrum van het dorp zou kunnen noemen voor zover je daarvan kunt spreken. In het museum staan alle muzikanten uit de regio centraal, maar bij binnenkomst wordt al snel duidelijk gemaakt wie de grootste held van het dorp is: we zien een levensgroot wassen beeld van Jerry Lee Lewis, spelend op een vleugel en geflankeerd door zijn muzikale neven Mickey Gilley en Jimmy Swaggart die ook allebei uit Ferriday afkomstig zijn. De rest van het museum toont ons een indrukwekkende foto- en informatieverzameling van alle muzikanten uit de regio: bekende namen als James Burton, Fats Domino en Irma Thomas, maar ook minder bekende zoals die van trombonist Leon “Pee Wee” Whittaker.

Na ons bezoek aan het museum lopen we nog wat rond door het dorp. Binnen enkele minuten valt ons oog op een grote schuur die een reconstructie blijkt te zijn van Haney’s Big House; één van de bekendste nachtclubs uit de omgeving, waar zich in de jaren ’40 en ’50 veel zwarte artiesten verzamelden om live boogie woogie- en bluesmuziek te spelen en luisteren. Haney’s Big House was voor Jerry Lee Lewis één van de eerste kennismakingen met de boogie woogie: als kind ging hij vaak stiekem naar de club om aan het raam te luisteren naar de muziek. Dit is ook te zien in de openingsscène van de speelfilm Great Balls of Fire over het leven van Lewis.

Always rock & roll

Wanneer we terugkeren bij het geboortehuis van The Killer, staat diens neef Wayne ons al op te wachten. Het is een vriendelijke man van een jaar of vijftig en hij is meer dan bereid ons rond te leiden door het huis. Binnengekomen lijkt de tijd stil te hebben gestaan: het huis ademt de sfeer uit van de jaren ’50. Wat ons direct opvalt, is een grote vleugel in het midden van de woonkamer. Wayne vertelt ons dat het de vleugel is waarop Jerry Lee als kind leerde spelen. Zijn ouders hadden het huis in onderpand moeten geven om het ding aan te kunnen schaffen.

Aan de muren van de woonkamer hangt een imposante verzameling aan foto’s, affiches en schilderijen van de zanger. Wayne praat honderduit en geef antwoord op al onze vragen. Zo komen we te weten dat hij als kind enige tijd bij zijn beroemde oom in Nashville gewoond had. Hij maakte er van alles mee: veel vrouwen, nog meer drank. “It was always rock & roll at uncle Jerry’s!”  Ook herinnert hij zich dat hij zijn oom ooit uit de vijver moest vissen, nadat hij hier stomdronken in terecht was gekomen. Tegenwoordig schijnt Jerry Lee het rustiger aan te doen, aldus Wayne.

De rondleiding door het huis toont ons verder Jerry’s oude keyboard (“destijds het nieuwste van het nieuwste”) en nog drie piano’s. Aan de muur hangen podiumoutfits die The Killer droeg tijdens optredens in zijn beginjaren en een gewerenverzameling van de familie. “Jerry Lee was een fervent jager”, vertelt Wayne. Erg bijzonder om te zien waren vooral enkele attributen uit Jerry Lee’s kindertijd, waaronder een ouderwets melkflesje, een kinderstoel en een plaspotje. Wayne laat ons weten dat hij net als zijn moeder kunstenaar is. Hij is onlangs voor de vijfde keer getrouwd. Wat dat betreft valt de appel niet ver van de boom: Jerry Lee trouwde in 2012 voor de zevende maal.

“Was thát Ron Wood?!”

Veel bekende artiesten hebben al eens een bezoekje gebracht aan het huis, aldus Wayne. Zo stond op een gegeven moment Stones-gitarist Ron Wood voor de deur. Na zijn rondleiding aan Wood waren de twee nog even in het dorp gaan lunchen (“He ordered a hamburger, Ronnie”), waarbij de dorpsbewoners ze verbaasd hadden nagestaard: “Was thát Ron Wood?!”

Gelukkig is Ferriday niet het slachtoffer geworden van massatoerisme. Sommige fans (waaronder wij en blijkbaar Ron Wood) weten de weg naar het dorp te vinden, maar lange rijen, restaurantketens en giftshops zoals je ze bij Graceland aantreft blijven uit. En dat maakt Ferriday een bijzondere aanrader voor elke muziekliefhebber. Mocht je, toevallig, een rondreis door de zuidelijke staten op de planning hebben staan, vergeet dan zeker niet even langs de roots van Jerry Lee Lewis te reizen!

Copyright Lust for Life Magazine I Joep Wetzels I

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Schrijf je in op de nieuwsbrief

Ontvang al onze nieuwe promoties en kortingen rechtstreeks in je mailbox

Je bent ingeschreven!

Share This